Przyczyną pragnienia miłości u ludzi mogą być chłodne i nadmiernie kulturalne relacje w rodzinie, kiedy rodzice nie lubią się na wzajem, ale bardzo się starają nie kłucić się i nie pokazywać otwarcie jakich kolwiek oznak niezadowolenia. W takiej atmosferze dziecko czuje się niepewnie: ono nie zna, co czują i myślą jego rodzice. Ale ono czuje chłodność, kiedy okazują mu miłość. W momencie kiedy dziecko czuje niezadowolenie, naprężenie to starają mu się wmówić że w rodzinie panuje porozumienie i spokój. To co mu mówią nie jest tym samym co ono widzi i przeżywa, a to ciągnie za sobą rozwój mocnego niepokój. Rozwity niepokój można zaspokoić tylko w jeden sposób - uzyskać miłość w każdy sposób. Dzicko najpierw dostaje dostatecznie miłości i uwagi, ale potem na zasadzie jakichś przyczyn sytuacja się zmienia i zaczynają mu udzielać znacznie mniej uwagi i miłości (lub wcale nie udzielają), ale za to przedstawiają wysokie wymagania. Coś takiego może się przydażyć, naprzykłąd, kiedy rodzi się kolejne dziecko i cała uwaga rodziców zostaje skierowana na niego. Starszemu stale przypominają, że jest ono już duże i nie powinno teraz już wymagać wcześniejszego ciepła i miłości. Lub u rodziców mogą zmienić się różnego rodzaju okoliczności, w skutecz czego, oni są zbyt zmęczeni i zajęci, że nie pozostaje u nich ani czasu ani sił na dziecko.