Neurotyczna potrzeba miłości obraca się w potrzebę absolutnej miłości: 1."Muszą mnie kochać, bez względu na najbardzie nieprzyjemne i wyzywające zachowanie; a jeśli mnie nie kochają, kiedy ja się zachowuje wyzywająco, znaczy że kochali nie mnie a wygodne życie blizko mnie." 2."Mnie muszą kochać nie wymagając nic wzamain, inaczej to nie miłość a czerpanie zysków z komunikowania się ze mną." 3."Jeśli człowiek mnie kocha, on musi skłądać mi ofiary; jeśli człowiek z niczego nie rezygnuje dla mnie, to mnie nie kocha" (ofiarami mogą być pieniądze, czas, przekonania, osobiste cele, przyzwyczajenia i charakter...) Neurotyczna potrzeba miłości idzie w parze ze stałą zazdrością o partnera. Taka zazdrość wynika nie tylko pod czas realnego zagrożenia utraty miłości, a częściej w okolicznościach, kiedy partner z zamiłowaniem zajmuje się inną sprawą, podziwia inną osobę, poświęca czas komunikowaniu się z ludźmi wokół siebie. Oczekuje się że cała uwaga partnera powinna być poświęcona żądzącemu miłości człowiekowi. Tylko on może być absolutnym właścicielem i zarządzającym jego czasu, zainteresowań i sympatii. Pragnący miłości człowiek tkwi w swoim strachu, egoizmie i żądzy pełnej władzy nad swoim partnerem, bez względu na uczucia tej osoby. W tym związku ważny jest tylko jeden człowiek, to właśnie ten który tak mocno pragnie miłości.